واژگان سفر را نمی‌شود ناقص یاد گرفت؛ در فرودگاه، گمرک و هتل جمله‌ها کوتاه‌اند و واژهٔ درست تعیین‌کننده است. این صفحه لغات انگلیسی سفر را با معنی فارسی، تلفظ و جملهٔ نمونه آورده — از گذرنامه و کارت پرواز تا رزرو هتل و پرسیدن آدرس — همراه با جمله‌های آماده‌ای که در هر ایستگاه به کار می‌آیند.
در سفر، انگلیسی همیشه دیالوگ طولانی نیست؛ بیشتر وقت‌ها یک پرسش کوتاه است و یک جواب کوتاه: «کدام دروازه؟»، «چند شب می‌مانید؟»، «چمدان دارید؟». همان چند واژهٔ درست، تفاوت بین گذشتن سریع و گیر افتادن است. اینجا برخلاف متن‌های عمومی، واژههای کم‌تکرار اما حیاتی مهم‌اند: boarding pass در مکالمهٔ روزمره کم پیش می‌آید، ولی در فرودگاه هیچ معادل ساده‌تری ندارد. پس ترتیب یادگیری هم عوض میشود: اول واژههای هر ایستگاه — فرودگاه، گمرک، هتل، جابه‌جایی — بعد گرامر.
همین چند واژه بیشتر مکالمهٔ فرودگاه را پوشش می‌دهد. دو نکتهٔ زبانی که همیشه اشتباه میشود: اول، luggage غیرقابل شمارش است؛ نمیگویید two luggages و میگویید two suitcases یا two pieces of luggage. دوم، delayed و cancelled صفت‌اند و با فعل to be می‌آیند: «The flight is delayed» و نه «The flight delays». برای پرسیدن هم دو جملهٔ کوتاه کافی است: «Which gate is it?» و «What time do we board?» — board یعنی سوار شدن، همان ریشه‌ای که boarding pass از آن ساخته شده است.
در گمرک دو پرسش همیشه تکرار میشود: «Anything to declare?» یعنی چیزی برای اظهار دارید؟ و «Business or pleasure?» یعنی سفر کاری است یا تفریحی؟ جواب کوتاه کافی است: «No, nothing» و «Pleasure». واژهٔ customs همیشه جمع است و با the می‌آید. یک نکتهٔ تلفظی مهم: در receipt حرف p خوانده نمی‌شود و /rɪˈsiːt/ گفته میشود — همان رسیدی که برای بازپرداخت مالیات سفر لازم دارید.
در هتل سه جمله بیشتر لازم نمی‌شود: «I have a reservation under the name …» یعنی رزرو به نام ... دارم، «Is breakfast included?» یعنی صبحانه شامل میشود، و «Could I have a late check-out?» یعنی میشود دیرتر تخلیه کنم. سه واژه را هم دقیق یاد بگیرید: reservation و booking هر دو رزرو هستند و هر دو درستاند، با این تفاوت که booking در بریتانیا رایجتر است؛ accommodation یعنی محل اقامت و همیشه غیرقابل شمارش است؛ و available یعنی خالی و موجود، همان واژهای که در «Do you have any rooms available?» به کار می‌آید. اگر اتاق خالی نباشد، جواب کوتاه است: «We’re fully booked.»
واژههای جابه‌جایی در بلیت‌فروشی و ایستگاه بیشترین کاربرد را دارند. دو جملهٔ کلیدی: «A round trip to …, please» و «Which platform does it leave from?». یک تفاوت مهم: fare یعنی کرایه یا بهای بلیت، ولی ticket خودِ بلیت است؛ اگر بپرسید «How much is the fare?» قیمت را پرسیده‌اید و اگر «Where can I buy a ticket?» بپرسید جای فروش را. lost را هم در جملهٔ «I lost my passport» لازم میشود — و همین جمله است که واژه را به یک موقعیت واقعی گره می‌زند و در حافظه نگه می‌دارد.
به‌جای حفظ کردن واژههای جدا، این پنج جمله را بلد باشید: «Where is the boarding gate?» یعنی دروازهٔ پرواز کجاست، «Is this seat taken?» یعنی این صندلی کسی نیست، «Could you take a photo of us, please?» یعنی میشود از ما عکس بگیرید، «How long does the journey take?» یعنی سفر چقدر طول می‌کشد، و «Could you write the address down, please?» یعنی میشود آدرس را بنویسید. هر جمله چند واژهٔ فهرست بالا را در بافت به کار می‌برد؛ همین چند جمله، بیشتر موقعیت‌های سفر را پوشش می‌دهد. برای تلفظ هم هفتهٔ اول را روی دو صدای دشوار بگذارید: th در south و w در one-way.
وب‌سایت: lienguaflow.ir · ساختهٔ MARYJAN EDUCATION co.